کرد﴾¹ یعنی ناشناخته بودی و هیچ جوینده‌ای تو را نمی‌شناخت و هیچ مشتاقی به سوی تو راه نمی‌یافت، پس آنان را به سوی تو هدایت نمود و در شناخت خویش آنان را به تو حواله داد. ﴿و تو را نیازمند یافت پس بی‌نیاز ساخت﴾² یعنی تو را پیشوای نمازگزاران و پناهگاه روی‌آورندگان قرار داد، پس آنان را بدین سبب بی‌نیاز ساخت و از چشمه وجودت سیرابشان کرد تا بگویند خانه و کاشانه را فدایت می‌کنیم، و تو آنان را در دامان بلندمرتبه خویش پرورش می‌دهی ﴿پس یتیم را مقهور مساز﴾³ یعنی جویندگانی که خواهان ارتقا به رتبه یتیم هستند تا با میل و رغبت سزاوار آن گردند، چرا که این رتبه‌ای گرانقدر است ﴿و از خود مران﴾⁴ کسی را که از تو درباره رسیدن به این رتبه و در طلب نشانه‌های درک آن می‌پرسد. و اما از نعمت‌هایی که خداوند به تو ارزانی داشته و در آن‌ها همتایی نداری سخن بگو. جابر بن یزید گفت: عرض کردم ای فرزند رسول خدا به مستی نزدیک شده‌ام و در قلبم تنها جای یک یا دو جام دیگر باقی است، پس با آن بر بنده‌ات منت گذار. فرمود: بگو ای پسر یزید. عرض کردم: ای سرور من، سالک مرید آنگاه که آگاه و زیرک شود، چه توشه‌ای برمی‌گیرد؟ فرمود: با آن ده مورد کاملی که خداوند برای رسیدن به مقصد به موسی وعده داد، آنگاه که سی شرط را به انجام رساند