ابومحمد حسن بن شعبه حرانی در کتاب "حقائق أسرار الدین "می‌گوید: پروردگار خود را علیم نامیده‌ایم؛ زیرا او از آنچه سینه‌ها از رازهای پنهان در خود نهفته دارند، آگاه است.
شیخ حسین احمد در رساله "غنیمة السفر "می‌گوید: این هفت آسمان، در حقیقت یک معنا دارند و عبارت‌اند از :جبرئیل، یائییل، حام، دان، عبدالله روزبه و سلمان؛ و همگی در یک معنا، همان باب، سلمان -مِنْهُ السَّلَامُ- هستند.
شیخ ابراهیم خطیب در کتاب "المختصر "می‌گوید: آنان شمار عالم کبیر، یعنی پنج هزار هستند.
خداوند متعال فرمود﴿ :و هنگامی که پروردگارت به فرشتگان گفت :من در زمین جانشینی قرار خواهم داد. گفتند :آیا کسی را در آن قرار می‌دهی که در آن فساد کند و خون‌ها بریزد، در حالی که ما تو را با ستایش تسبیح می‌گوییم و تقدیس می‌کنیم؟ فرمود :همانا من چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید﴾
شیخ حسین احمد در رساله "قلائد الدرر "می‌گوید: فرشتگان موجوداتی روحانی بودند؛ نه می‌خوردند و نه می‌آشامیدند و دارای پیکرهایی لطیف و شفاف بودند. از همین رو، دچار خودپسندی شدند و در دل گفتند :آیا خداوند آفریده‌ای گرامی‌تر و برتر از ما نیز خلق کرده است؟این، نخستین گناه آنان بود. از همان گناه، ابلیس به عنوان ضد آنان