چهار صفت جاری در بوستان‌های علیین هستند که با شکوفایی درخشان و فیض آشکار جریان دارند.

خدای متعال فرمود﴿ :همانا خداوند از اینکه به پشه‌ای یا حتی چیزی برتر از آن مثال بزند، شرم نمی‌کند. پس کسانی که ایمان آورده‌اند، می‌دانند که آن، حقیقتی از سوی پروردگارشان است؛ اما کسانی که کفر ورزیده‌اند، می‌گویند :خدا از این مثال چه منظوری داشته است؟ خداوند به وسیله آن بسیاری را گمراه و بسیاری را هدایت می‌کند، و جز فاسقان را با آن گمراه نمی‌سازد ﴾

ابوطاهر سابور در کتاب "الطالقانية" می‌گوید: بدان که پشه، با وجود کوچکی و ناچیز بودنش، تنها برای آن آفریده شده است که مثل و نمونه‌ای برای بیان حقیقت باشد.

سید اسد علی عاصی در رساله "تصنيف المعاني" می‌گوید: منظور از پشه صورت بشری است که به صورت انواع گوناگون انسان‌ها تقسیم شده است، و آنچه بالاتر از آن است، صورت نورانی است. همچنین فاسقان همان کسانی هستند که این حقیقت را انکار می‌کنند.

مؤلف می‌گوید: خدای سبحان این مثال را برای اهل دنیا بیان کرده است؛ کسانی که به دنیا دل بسته و آخرت را از یاد برده‌اند، در حالی که این دنیا و همه نعمت‌هایش در برابر نعمت‌های آخرت، ناچیز و بی‌ارزش است. پس به دنیا دل نبندید، زیرا سرانجام