کرده است. و نیز گفته‌اند :برق، سخن باب است؛ رعد، سخن یتیم اکبر است؛ و تاریکی‌ها، علم باطن است که آنان در آن سرگردان می‌شوند.

و شیخ محمد حسین بمسقس در رساله "القمرية "می‌گوید: برق، هفتمین درجه از درجات ایتام است.

و شیخ حسین احمد در رساله "العوائد الأحمدية "می‌گوید: رعد و برق، دو حالتی هستند که از مراتب ایتام پدید می‌آیند و مأمور رساندن فیض آن مرتبه‌اند. این دو در ابر باران‌زا، که از مراتب نجبا پدید می‌آید، ظهور دارند.

سپس خدای متعال فرمود: ﴿نزدیک است برق، دیدگانشان را برباید. هرگاه روشنی آن راه را برایشان روشن کند، در پرتو آن راه می‌روند؛ و چون تاریکی بر آنان چیره شود، از حرکت بازمی‌ایستند. و اگر خدا می‌خواست، شنوایی و بینایی آنان را به‌کلی از میان می‌برد؛ زیرا خداوند بر هر چیزی تواناست ﴾

شیخ حاتم جدیلی در کتاب "التجريد "می‌گوید: این آیه درباره پیشوایان ستم طغیان، دروغ و بهتان نازل شده است؛ همان منکرانی که خود و کسانی را که به جای خدا می‌پرستند، محور قرار داده‌اند. آنان هرگز به سوی حق بازنمی‌گردند و ایمان نمی‌آورند مگر آنکه عذاب دردناک را ببینند. هرگاه حق بر آنان آشکار شود، از روی انکار و لجاجت چشم‌های خود را بر آن می‌بندند؛ و هرگاه باطل برایشان آشکار گردد، در آن