از آنان گرفت و آنان را در تاریکی‌هایی رها کرد که در آن چیزی را نمی‌بینند آنان کر، لال و نابینا هستند؛ ازاین‌رو هرگز بازنمی‌گردند ﴾

محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله" المصرية "می‌گوید: آنان حق را رها کردند و از باطل پیروی نمودند، و به جای هدایت که همان پیروی از مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- و شناخت اوست از دومی در کفر و گمراهی‌اش پیروی کردند ازاین‌رو هرگز به معرفت خداوند سبحان راه نخواهند یافت، و بدین سبب، حکم عذاب و فرجام بد بر آنان قطعی شد. آنان به پیکرهای تاریکی منتقل شدند که همان قالب‌های تناسخ و رفت‌وآمد در عذاب است. و مقصود از این آتش، همان معرفتی است که به آنان رسید، اما پس از آن به آن کافر شدند، گوساله و صاحب آن را پرستیدند و ولایت آن دو را پذیرفتند. ازاین‌رو سزاوار مسخ شدند و با خواری و محرومیت از توفیق همراه گشتند نه می‌اندیشند، نه می‌بینند و نه می‌شنوند، و همواره در آن حالت باقی خواهند ماند و هرگز از آن بیرون نخواهند آمد. این تفسیر درباره آنان کاملا شایسته است و هر کس اندک بهره‌ای از عقل و دانش داشته باشد، در آن تردید نمی‌کند. پس چه رسوایی‌ای بزرگ‌تر از این رسوایی که خداوند آنان را بدان مشهور ساخته است؟