محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله "المصرية "می‌گوید: مقصود از زمین مقداد است؛ و اشاره به زمین در اینجا، اشاره به عالم است. این خطاب متوجه کسانی است که در علم فساد می‌کنند، سخنان را از جایگاه اصلی خود تحریف می‌کنند، درباره چیزی که نمی‌دانند سخن می‌گویند، و با رأی‌های فاسد خود قیاس می‌کنند و گمان می‌برند که بر حق هستند؛ مانند کسی که مقداد و ایتام را ابزار و وسیله‌ای همانند تیشه اره و مانند آن بداند. آیا چنین سخنی جز فساد در علم است؟
سپس خدای متعال فرمود: ﴿و هنگامی که به آنان گفته می‌شود :همان‌گونه که مردم ایمان آورده‌اند، ایمان بیاورید، می‌گویند :آیا همانند سفیهان ایمان بیاوریم؟ آگاه باشید که خود آنان سفیه‌اند، ولی نمی‌دانند. و هنگامی که با مومنان دیدار می‌کنند، می‌گویند ایمان آورده‌ایم؛ اما وقتی با شیاطین خود خلوت می‌کنند، می‌گویند :ما با شماییم؛ ما فقط آنان را مسخره می‌کنیم. خداوند آنان را به استهزا می‌گیرد و آنان را در سرکشی‌شان رها می‌کند تا سرگردان بمانند﴾
شیخ محمد محمود قرفول در رساله"تعريف البيان "می‌گوید: بیشتر دشمنان، در دوران زندگی بشری خود، کفر و نفاق را پنهان می‌کردند و برای فریب و تمسخر، خود را اهل ایمان و هم‌داستانی نشان می‌دادند. روش آنان در همه ظهورها و قبه‌ها چنین بود مانند پیروان عدی، تیم و امیه و کسانی که راه آنان را دنبال کردند. آنان در کنار پیامبران