در راه خدا انفاق کند. و از جمله انفاق آن است که هرگاه دانشی آموخت، به دانش خود عمل کند و آن را به برادرش نیز بیاموزد و به او برساند. همچنین هرگاه غنیمتی به دست آورد یا به چیزی از متاع دنیا دسترسی پیدا کرد و دانست که برادر مؤمنش به آن نیازمندتر است، آن را تنها برای خود نگاه ندارد؛ و اگر او را بر خود مقدم نمی‌دارد، دست‌کم آن را با او قسمت کند.
و شیخ احمد الاستباری در کتاب "التنبيه في معرفة التنزيه "می‌گوید: پس دانستیم که صورتی که خداوند با آن برای آفریدگانش ظاهر شده، همان حقیقت باطنی است. و آن، غیب دست‌نیافتنی، نوع قدیم، و صورت نورانی همانند فرشتگان است. همچنین صورت بشری همانند انسان‌ها نیز همان است، بی‌آنکه میان آن‌ها جدایی، فاصله، تجزیه یا تبعیضی باشد. و آن، همان جزء اصم است که تقسیم‌پذیر نیست. و میان صفت ظاهری و صفت باطنی، جز از جهت نگاه و ادراک دیدگان انسان‌ها، تفاوتی وجود ندارد.
و شیخ علی بن منصور الصویری در رساله "النورية "می‌گوید: گفته‌اند :بر عارف واجب است که به غیب و وجود، و به باطن و ظاهر ایمان داشته باشد، و بداند که باطن، همان ظاهر است.