ذات حجاب است؛ حاء، محسن پنهان است و میم، محمد و نون، کسی است که به ذات خود تک و تنهاست.
و ابوطاهر سابور در کتاب "طالقانیه "آورده است :فرمایش خداوند متعال إياك نعبد (تنها تو را می‌پرستیم): تنها در مورد معنایی ظاهر، موجود و اثبات‌شده گفته می‌شود؛ زیرا قرآن بر اساس معانی است مانند ضرب‌المثل تو را مقصودم و تو بشنو ای همسایه، پس عبارت إياك نعبد: یعنی نگریستن به وجه علی عبادت است. و عبارت إياك نستعين (تنها از تو یاری می‌جوییم) :یعنی علی یاری‌رسان و معین من در تمامی امورم است.
رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند :هر کس بخواهد که دینش کامل شود، باید به وجه علی بنگرد.
و محمد بن محمد حسن بغدادی در رساله" المصریه "از شیخ ابوالفتح محمد بن حسن بغدادی نقل کرده است که گفت :الحمد: سید محمد است. لله :همان عین است؛ تو می‌گویی الحمد لله، العزة لله و الکبریاء لله، و همگی این‌ها نام‌های اسم هستند و برای معنی است که نام‌هایش عزت یافتند. رب العالمین :سید محمد است، زیرا او دو عالم را آشکار کرد عالم نورانی علوی و عالم سفلی طینی، و هر دو را آفرید و پدید آورد. الرحمن: حسن و الرحیم :حسین است و هر دو از نام‌های او هستند؛ دو نام لطیف که یکی از آن‌ها