سوره فاتحه
این سوره دارای هفت آیه، بیست و نه کلمه و یکصد و چهل حرف است. خداوند متعال فرمود﴿ :بسم الله الرحمن الرحيم الحمد لله رب العالمين الرحمن الرحيم مالك يوم الدين إياك نعبد و إياك نستعين اهدنا الصراط المستقيم صراط الذين أنعمت عليهم غير المغضوب عليهم ولا الضالين﴾
شیخ معلی ربیع در رسالهاش گرانقدرش "نوریه "آورده است :الحمد :محمد، لله فاطر، رب :معنی، العالمین :سلسله امامان، الرحمن :حسن، الرحیم :حسین،مالک :معنی یوم :سلمان و الدین :محمد است. إياك نعبد و إياك نستعين: یعنی محمد از مولای خود یاری جست. اهدنا الصراط المستقيم: اشاره به سید محمد است. صراط الذين: نامهای کسانی است که مرتبهای پایینتر از او دارند. أنعمت عليهم: به این معناست که با شناساندن سید محمد در باطن و ظاهر به آنان، بر ایشان نعمت بخشیدی. تمام این سوره از معنی به سوی اسم نازل شد و در نهایت فقه الرحمن بدین گونه نوشته شد که شخص الحمد، محمد است زیرا از باء که همان مرکزیت هستی است جاری شده است؛ الف حرفی است که به ذات خود قائم است و همان معنی قدیم است؛ لام، محمد است؛ راء




