این‌گونه عیسی بن مریم -عَزَّ عَزُّهُ- گفت: من از پدرم هستم و پدرم از من است و او همان پدری است که پدر آن را پدید آورد. و خداوند متعال است که: نه زاده است و نه زاده شده، و هیچ‌کس همتای او نیست.
خداوند متعال می‌فرماید﴿ :حق از جانب پروردگار توست؛ پس از تردیدکنندگان مباش﴾
سید ابوعبدالله در کتاب "الأنوار والحجب "گفته است: همانا خداوند عزوجل عادل است و ستم نمی‌کند؛ کریم است و بخل نمی‌ورزد؛ بردبار است و شتاب نمی‌کند اعمال بد و پست را به عنصر و اصل خود ملحق می‌کند و اعمال نیک را به گوهرهایشان ملحق می‌سازد﴿. پس از تردیدکنندگان مباش﴾ یعنی :از کسانی نباش که در عدالت او سبحانه و تعالی شک و تردید دارند.
شریف رضی در کتاب "حقائق التأویل "گفته است: خداوند متعال پیامبر را با چنین خطاب‌هایی و مانند آنها مورد خطاب قرار داده است، در حالی که مقصود از آن امت اوست؛ زیرا چنین سخنی برای خردمندان محل اشتباه نیست. زیرا هنگامی که آنان به دلایل عقلی بازگردند، درمی‌یابند که برای پیامبران روا نیست که در دین دچار تردید شوند یا پس از یقین، شک کنند. بنابراین خطاب را به جایگاه حقیقی خود بازمی‌گردانند