خدای متعال فرمود: ﴿ای مریم، برای پروردگارت خاضعانه به اطاعت بایست سجده کن و همراه رکوع‌کنندگان رکوع کن ﴾
شیخ حسن سلمان خطیب در رساله "روضة الریاحین الزکیة "می‌گوید: چرا قنوت را پیش از سجود آورده و سجود را پیش از رکوع ذکر کرده است؟ قنوت در اصل به معنای اطاعت است و ایستادن در نماز نیز از همین جهت قنوت نامیده شده است ازاین‌رو آن را مقدم داشته، زیرا قیام مقدم است. و در حدیث آمده است :برترین نماز طولانی بودن قنوت است. و از همین معناست قنوت نماز وتر. سجود به معنای خضوع و فروتنی است و رکوع به معنای خم شدن. خضوع، همان اطاعت پیش از خم شدن است؛ البته از جهت نیت، نه از جهت فعل ظاهری. و در عبارت همراه رکوع‌کنندگان اشاره‌ای به اثبات بزرگداشت و تعظیم اوست. پس رکوع‌کنندگان، همان اشخاص اسم هستند. یعنی هنگامی که باب با اسم در یازده مطلع درآمیخت، به مجموعه اشخاص آن افزوده شد؛ همان هفتاد و چهار شخصی که عبارت‌اند از: پنجاه و چهار شخص مثلی نه شخص ذاتی، و یازده مطلع بابیه؛ و بدین ترتیب آنان هفتاد و چهار اسم برای اسم شدند.
شیخ ما در دیوان خود، آنان را چنین ذکر کرده است: