و شیخ علی حمدان عمران در کتاب "نجاح الطالبین "گفت: شب و روز، مثالی برای غیبت و ظهور هستند؛ زیرا او سبحان و تعالی، در آنچه باطن است ظاهر است و در آنچه ظاهر است باطن است؛ همان‌گونه که از عین خورشید او، مدد تابش پرتوهای انس او بود، و از شفع، فرد شدن وتر بود، و از فرد، جفت شدن عدد پدید آمد؛ و خداوند یگانه هرگز متعدد نشد.

می‌گویم: زنده، کسی است که مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- را با حقیقت معرفت شناخته است؛ با معرفت او زنده می‌شود و رستگار و والا می‌گردد. و مرده کسی است که معرفت مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- را نشناخته، و آنچه را در نفس تیره و آلوده خویش مشاهده کرده است بر او اثبات کرده، و معجزات و قدرت‌ها را انکار نموده و درباره آنها گفته است :سحر و کهانت است. پس او همان مرده‌ای است که هیچ نوری در او نیست.

خدای متعال فرمود: ﴿مومنان نباید کافران را به جای مومنان، ولی و سرپرست خود قرار دهند؛ و هر کس چنین کند، از سوی خدا بهره‌ای ندارد، مگر آنکه از آنان به جهت تقیه پرهیز کنید. و خداوند شما را از خویش برحذر می‌دارد و بازگشت به سوی خداست﴾