و شیخ حسین احمد در کتاب "تذکرة المریدین "گفت: و آنان مستودعانی هستند که در عالم سایه و شبح در پاسخ‌گویی قدمتی ندارند.
و سید ابوشعیب در کتاب "المثال والصورة "گفت: هنگام قیام قائم -عَزَّ عَزُّهُ- آنان پس از مرگشان برای حساب و کیفر حاضر خواهند شد.
و مفضل بن عمر در کتاب "الهفت والاظلة "روایت کرده است گفت: مولایم فرمود: هر کس پیش از این، اعمال نیک و کارهای خیر انجام داده باشد، پاداش او به اندازه همان احسان و نیکوکاری و یاری‌رسانی به او داده خواهد شد؛ و در این دنیا نیز چنین است. و مولایم این آیه را قرائت کرد. گفتم :مولای من !آیا این آیه درباره مومنان است و نه کافران، یا اینکه عمومی است؟ فرمود: این آیه درباره مومنان است، ولی در این اعمال، مؤمنی را از کافر اختصاص نداده است. گفتم پس پاداش کافر در دنیا چیست؟ فرمود: عذاب او در مسوخیت تخفیف داده می‌شود تا عمل او ضایع نگردد. و در جای دیگری از کتاب آمده است: همانا کرات‌های بیست‌ویک‌گانه، از هزار و هفتاد و هفت سال و هفت ساعت تجاوز نمی‌کند. و همچنین خواهد بود تا هیچ مؤمن و کافری باقی نماند که حسنه‌ای یا بدی‌ای یا چیزی از عمل خود را پیش فرستاده باشد، مگر اینکه در دنیا آن را به طور کامل به او وفا کند. سپس فرمود: ای مفضل !این، سرای جزا، و سرای