خدای متعال فرمود: ﴿محبت و علاقه به خواستهها و شهوتها برای مردم آراسته شده است؛ از زنان و فرزندان، و گنجینههای انباشته از طلا و نقره، و اسبان نشاندار، و چهارپایان، و کشتزارها. اینها بهره زندگی دنیاست، و نزد خداست نیکوترین بازگشتگاه﴾
شیخ محمود صالح یوسف زلو در کتاب "سبيل الهداية "گفته است: خداوند عزوجل انسان را با عقل هدایتکنندهای که او را به شناخت خداوند سبحان راهنمایی میکند، گرامی داشت و در وجود او مزاجهای طبیعیای قرار داد که به وسیله آنها برای کشاورزی و تولید نسل و آبادانی این دنیا شایستگی پیدا میکند. پس انسان در مرتبهای میانه میان عالم عقل و عالم حس قرار گرفت؛ از این رو به فرشتگان شباهت دارد و هنگامی که وجود عقل کلی را بپذیرد، به تأیید عقل کلی مؤید میشود. اما از جهت حسی، به لذتهای جسمانی و خواستههای طبیعی گرایش دارد؛ زیرا شهوتها از ضروریات زندگی انسان، آفرینش جسمانی و مزاج طبیعی او هستند. از همین رو، این خواستهها برای او محبوب و آراسته شدهاند؛ چراکه برای زندگی فرزندان آدم ضروریاند و حکمت و حکم خداوند، آنها را در ساختار تکوینی و جریان زندگی اجتماعی آنان اقتضا کرده است. پس هرکس آنها را به کار گیرد و تنها به اندازه لازم و ضروری از آنها بهره ببرد، زندگی آزاد و کریمانه او را تعالی میبخشد، به سرای آخرت




