خدای متعال فرمود: ﴿برای شما در برخورد دو گروه، نشانه و عبرتی بود؛ گروهی که در راه خدا می‌جنگیدند و گروهی دیگر که کافر بودند. آنان گروه مؤمن را با چشم خود دو برابر شمار خویش می‌دیدند؛ و خداوند هرکس را که بخواهد با یاری خود تأیید می‌کند. همانا در این امر برای صاحبان بینش و بصیرت عبرتی است﴾
شیخ حسن قاضی در رساله "التمكين "گفته است:
مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: آیا می‌دانید راه خدا چیست؟ من راه خدا هستم؛ همان راهی که او مرا برای پیروی، پس از پیامبرش -عَزَّ عَزُّهُ- ، به سوی شما منصوب کرد. پس ظاهر جنگ، جهاد در راه خداست؛ و باطن آن، شناخت او در ظهورات هفت‌گانه‌اش در هفت گنبد ذاتی است.
شریف رضی در کتاب "حقائق التأويل "گفته است: همانا خداوند عزوجل مشرکان را در چشم مسلمانان اندک نشان داد؛ زیرا می‌خواست امر مشرکان را در نظر مومنان کوچک و ناچیز گرداند، هنگامی که اراده کرده بود مومنان را بر آنان پیروز کند و آنان را بر سرنوشت و زمام امورشان مسلط گرداند، تا پیروزی از آن دوستان خدا و شکست و نابودی نصیب دشمنان او باشد. سپس مسلمانان را در چشم مشرکان اندک نشان داد، تا مشرکان بدانند که پیروزی و ظفر مسلمانان، با وجود کمی شمار و اندکی نیرو و پشتیبانی جز به سبب یاری خداوند سبحان و نصرت و تأیید او و تقویت آنان به نیروی خویش