کتاب‌اند ِ﴾یعنی آنها ظهورات ذاتی هستند. ﴿و بخشی دیگر آیات متشابه‌اند ٌ﴾پس آنها ظهورات مثلی معنا هستند؛ یعنی مانند صورت اسم. و گفته شده است :متشابهات همان چیزهایی هستند که او از همسران، فرزندان، عموها، خاندان و نزدیکان آشکار کرده است؛ پس آنان متشابهات‌اند. و از طریق دیگری روایت شده است که متشابهات، همان اضداد هستند که در جایگاه محکمات نشسته‌اند. انحراف یعنی بیماری، و به معنای شک است. و فتنه آن است که بگویند :معنا و اسم و باب، همگی یک چیز و عینا برابر با یکدیگرند. هرگز چنین نیست؛ بلکه میم و سین، دو بنده معنا هستند که وجود نداشتند و سپس پدید آورده شدند. ﴿ و برای جست و جوی تأویل آن، در حالی که تأویل آن را جز خدا نمی‌داند ﴾یعنی ظهور و پنهان‌شدن اسم از جانب معنا، عزوجل، است؛ او هرگاه بخواهد آن را آشکار می‌کند و هرگاه بخواهد پنهان می‌سازد.
و محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله "المصرية "گفته است: محکمات، همان ظهورات ذاتی هستند؛ و متشابهات، ظهورات مثلی هستند؛ ظهوراتی که اهل مزاج گمان می‌کنند معنا همچون اسمش آشکار است، در حالی که اهل صفا، آن را آشکار نمی‌بینند مگر به ذات خودش.
و شیخ عبود محمد عبود در رساله "التوحيد "گفته است: همانا آیات محکم، ظهورات او به وسیله معجز هستند، و آیات متشابه، ظهور او به وسیله عجز هستند.