خدای متعال فرمود: ﴿اوست کسی که کتاب را بر تو نازل کرد؛ بخشی از آن آیات محکم هستند که آنها اساس و مادر کتاباند، و بخشی دیگر آیات متشابهاند. اما کسانی که در دلهایشان انحراف است، برای فتنهجویی و جست و جوی تأویل آن، از متشابه آن پیروی میکنند؛ در حالی که تأویل آن را جز خدا نمیداند. و راسخان در علم میگویند ما به آن ایمان آوردیم؛ همه آن از جانب پروردگار ماست. و جز صاحبان خرد پند نمیگیرند﴾
شیخ حسین احمد در کتاب "قلائد الدرر "گفته است: پس آنان را راسخان نامید، به سبب تسلیمشان؛ و راسخون به صورت جملهای مستقل و استینافی آمدهاند، نه اینکه بر الله عطف شده باشند. و برخی از آنان گفتهاند :آیات محکم، همان ظهورات هفتگانه ذاتی هستند که اسم در هیچیک از مقامات آنها وارد نشده است. و متشابهات، ظهور معنا هستند؛ مانند صورت اسم هنگام ازاله. و دیگران گفتهاند :محکمات و متشابهات، ظهور او به وسیله عجز و معجز هستند.
و شاب ثقه در کتاب "المعارف "گفته است: کتاب همان میم -جَلَّ جَلَالُهُ- است و همان تورات است، و همان انجیل است، و همان قرآن است؛ چنانکه شیخ و سرور ما ابوعبدالله که خدا آرامگاهش را نورانی گرداند گفته است ﴿بخشی از آن آیات محکم هستند﴾ یعنی ظهورات معنا به ذات انزعیه، از هاء تا عین. ﴿ آنها اساس و مادر




