آمرزش گناهان را درخواست می‌کنیم، ای معبود ما﴿ بازگشت به سوی توست ُ﴾و بازگشت به سوی توست؛ و بازگشت و سرانجام ما به سوی توست.

و شیخ حسین احمد در رساله "تذکرة المریدین "گفته است: ایمان، عبارت است از نوری که از جانب حق بر جان‌های نیکوکار می‌تابد، برای برطرف کردن تاریکی جهل هلاک‌کننده و آشکار ساختن عوارض غفلت؛ و نیز پذیرفتن آنچه از سوی خداوند متعال، بر زبان رسولان او، از واجبات مشروع و سنت‌ها وارد شده است؛ و ایمان به او در حقیقت غیب او، و ایمان به فرشتگان و رسولان و کتاب‌هایش، و دوستی با اولیای او، و دشمنی با دشمنانش، و پایبندی به اطاعت او و پیروی از فرمان‌هایش، و دوری از نهی‌های او پس از شناخت او.

رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: همانا در میان امت من مردانی هستند که ایمان در دل‌هایشان استوارتر از کوه‌های پابرجاست.

خدای تعالی فرمود: ﴿خداوند هیچ‌کس را جز به اندازه توانش تکلیف نمی‌کند. آنچه از نیکی به دست آورده، به سود اوست و آنچه از بدی کسب کرده، به زیان اوست پروردگارا، اگر فراموش کردیم یا خطا نمودیم، ما را مؤاخذه مکن. پروردگارا، بار سنگینی بر ما مگذار، همان‌گونه که آن را بر کسانی که پیش از ما بودند نهادی. پروردگارا