خودداری کند همان‌گونه که خدا به او آموخته است﴾؛ یعنی نهی از اینکه کسی که شایستگی انجام این کار را دارد، از حضور در هیئت اجتماعی خودداری کند، هرچند این امر برای او هزینه و زحمت داشته باشد. ﴿پس باید بنویسد﴾؛ یعنی فرمان به حضور برای انجام وظیفه است. ﴿و آن کس که حق بر عهده اوست، باید املا کند و از پروردگارش پروا داشته باشد و چیزی از آن نکاهد﴾؛ یعنی طالب باید در برابر جماعت اقرار کند و گواهی دهد که به آنچه با خدا عهد کرده، پایبند است. ﴿پس اگر کسی که حق بر عهده اوست سفیه یا ناتوان باشد، یا نتواند املا کند﴾؛ یعنی اگر طالب توانایی املا کردن و خطاب قرار دادن جماعت را نداشته باشد، به سبب ناآگاهی از زبان یا ضعف در املا. ﴿پس ولی او باید به عدالت املا کند﴾؛ یعنی نقیب باید اقرار کند و به او شیوه خطاب کردن جماعت را بیاموزد.

﴿و دو شاهد از مردان خود را گواه بگیرید؛ و اگر دو مرد نبودند، یک مرد و دو زن از میان گواهانی که می‌پسندید، تا اگر یکی از آن دو دچار خطا شد، دیگری او را یادآوری کند﴾ یعنی از میان خود دو شاهد بخواهند که برای طالب گواهی دهند؛ و اگر پیدا نکردند یک نفر از میان شما و دو نفر از کسانی که از میان شاگردان آنان را می‌پسندید. ﴿و گواهان هنگامی که فراخوانده می‌شوند، نباید خودداری کنند﴾؛ یعنی جایز نیست گواهان هنگام فراخوانده شدن از ادای شهادت خودداری کنند؛ زیرا خودداری از آن