خداوند متعال فرمود: ﴿ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هنگامی که به یکدیگر تا سررسیدی معین بدهکار می‌شوید، آن را بنویسید. و باید نویسنده‌ای در میان شما آن را به عدالت بنویسد. و هیچ نویسنده‌ای نباید از نوشتن خودداری کند، همان‌گونه که خدا به او آموخته است؛ پس باید بنویسد. و آن کس که حق بر عهده اوست، باید املا کند و از خدا، پروردگارش، پروا داشته باشد و چیزی از آن نکاهد. پس اگر کسی که حق بر عهده اوست سفیه یا ناتوان باشد، یا خودش نتواند املا کند، ولی او باید به عدالت املا کند. و دو شاهد از مردان خود را گواه بگیرید؛ و اگر دو مرد نبودند، یک مرد و دو زن از میان گواهانی که می‌پسندید؛ تا اگر یکی از آن دو زن دچار خطا یا فراموشی شد دیگری او را یادآوری کند. و هنگامی که گواهان فراخوانده می‌شوند، نباید از گواهی دادن خودداری کنند. و از نوشتن آن، چه کوچک باشد و چه بزرگ، تا سررسیدش خسته و دلزده نشوید. این کار نزد خدا عادلانه‌تر، برای گواهی استوارتر و برای اینکه دچار شک نشوید، نزدیک‌تر است. مگر آنکه معامله‌ای نقد و حاضر باشد که میان خود انجام می‌دهید؛ در این صورت بر شما گناهی نیست که آن را ننویسید. و هنگامی که خرید و فروش می‌کنید، شاهد بگیرید. و نباید به نویسنده و شاهد زیانی رسانده شود و اگر چنین کنید، این نافرمانی از سوی شماست. و از خدا پروا کنید، و خدا به شما می‌آموزد، و خدا به هر چیزی داناست﴾