شیخ علی عباس در کتاب "ریاض الاذهان "می‌گوید: این فرمانی از سوی خداوند متعال به هرکس است که به او ایمان آورده، تا از پاکیزه‌های کسب خود انفاق کند. انفاق نزد ما، آموزش معرفت خداوند متعال به طالب شایسته و سزاوار آن است فرمان به انفاق از کسب، رمزی برای شناخت خداوند از طریق تجلی او برای عالم است. ﴿و از آنچه برای شما از زمین بیرون آوردیم :﴾اشاره به شناخت خداوند متعال از طریق ظهور او برای عالم اجسام است.

یاد کردن از پاکیزه‌ها، دلالت بر منزه دانستن او از هر صفتی دارد که به ساخته‌های او مربوط باشد. ﴿و برای انفاق به سراغ ناپاک آن نروید :﴾یعنی مانند آنچه از صورت‌های حسی و ترکیب‌های مادی می‌یابید، که هنگام ظهور از پدران و مادران شامل سه تا از پنج‌تا هستند، اعتقاد نداشته باشید؛ زیرا اعتقاد به آن بر شما حرام است. ﴿و خودتان جز با چشم‌پوشی حاضر به گرفتن آن نیستید :﴾یعنی اگر اختیار و آرزوی شما در دست خودتان بود، مرگ و کشته شدن و نوشیدن و خوردن را برای خود ناخوش می‌داشتید و دوست می‌داشتید که هیچ‌یک از آنها بر شما واقع نشود و بر شما جاری نگردد. پس هنگامی که چنین است، شایسته است که نسبت به مولای خود فراموشکار نباشید و آنچه را برای خودتان ناخوش می‌دارید، بر او اثبات نکنید. و بدانید که خداوند