به اهداف دنیوی تحقیر کند. آزار آن است که او را به انجام کاری مکلف کند که توان تحملش را ندارد و انجام آن برایش دشوار است. هر کس چنین کند، از پاداش محروم شده و کیفر را بر دوش گرفته است. مانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می‌کند؛ یعنی مانند کسی که از آموزش خود، معرفت خدا را قصد نمی‌کند، بلکه تنها به دست آوردن مال و مقام و استفاده از شاگردان در امور دنیوی را می‌خواهد. و به خدا ایمان ندارد؛ یعنی به موجود حاضر و موجود، یقین ندارد. و به روز واپسین یعنی به بازگشت سفید. پس مثل او مانند سنگی صاف است که بر آن خاکی باشد یعنی کسی که چنین اعتقادی دارد و چنین اعمالی انجام می‌دهد، مانند کافری است که از اخبار مولای ما امیرالمؤمنین، سخنان نیکویی به گوشش رسیده و به آنها گوش فرا داده است. پس بارانی تند به آن رسید و آن را صاف و سخت بر جای گذاشت؛ یعنی هنگامی که تصریح به معنویت مولای ما به او رسید، به آن سخن کافر شد، رسول را تکذیب کرد و خود را دشمن کسی قرار داد که به ولایت او اقرار کرده است؛ پس امیدش ناکام ماند و عملش تباه شد. آنان بر هیچ چیز از آنچه به دست آورده‌اند توانایی ندارند؛ یعنی کسانی که کافر و تکذیب‌کننده شدند، از اعمال خود و نیز از نماز و روزه‌هایشان بهره‌ای نمی‌برند زیرا معنویت مولای ما امیرالمؤمنین را انکار کردند و نبوت رسول امین او را تکذیب نمودند. خداوند بر دل‌های آنان مهر نهاده، گوش‌هایشان را ناشنوا و دیدگانشان را نابینا کرده است.