مومنان بازگو کند؛ زیرا صرف یاد کردن از آن، دربردارنده آزار است و نیکی و ثواب آن را از بین می‌برد.

و شیخ ابراهیم عبداللطیف در "شرح دیوان شیخ "درباره معنای سخن خداوند ﴿و نه ترسی بر آنان است و نه آنان اندوهگین می‌شوند﴾ گفته است: یعنی در آن هنگام جز کسانی را نمی‌بینی که به سبب آنچه خداوند از فضل و منت خویش به آنان عطا کرده، رستگار شده‌اند؛ و خداوند نیز آنان را به سبب آنچه از احسان، گذشت و آمرزش خویش سزاوار آن بوده‌اند، پاداش داده است.

خداوند متعال فرمود: ﴿ای کسانی که ایمان آورده‌اید، صدقات خود را با منت نهادن و آزار باطل نکنید؛ مانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می‌کند و به خدا و روز واپسین ایمان ندارد. پس مثل او مانند سنگی صاف است که بر آن خاکی باشد و بارانی تند به آن برسد و آن را صاف و سخت بر جای گذارد؛ آنان از آنچه به دست آورده‌اند، بر هیچ چیز توانایی ندارند، و خداوند گروه کافران را هدایت نمی‌کند﴾

شیخ علی عباس در کتاب "ریاض الاذهان "می‌گوید: خداوند مومنان را از انجام دادن کاری که ثواب صدقه آنان را از بین می‌برد نهی کرده است؛ و صدقه در روش ما عبارت است از آموزش علوم الهی به کسی که از آن آگاهی ندارد تا آگاه شود. منت آن است که طالب معرفت مولای خویش را به سبب طلب معرفت، برای رسیدن