و سید ابوعبدالله در "الرسالة "گفت: همچنین یتیمان را به قدرت مشیت ظاهرشده در او اختصاص داد و اسم آنان را به دست او ظاهر کرد، به دلیل سخن خدای متعال: ﴿و هنگامی که ابراهیم گفت :پروردگارا، به من نشان بده که چگونه مردگان را زنده می‌کنی﴾ و اسم با چنین خطابی مورد خطاب قرار نمی‌گیرد؛ بلکه این خطاب، خطاب باب است در هنگام ظهور اسم به وسیله او در قبه هاشمیه. پس اسم به او فرمود: پس چهار پرنده بگیر؛ یعنی چهار نفر را برای دعوت ظاهر کن که در رتبه بدو همراه مقداد باشند. سپس آنان را به همان چیزی دعوت کن که مقداد را به آن دعوت کردی؛ زیرا آنان به سرعت و به صورت لازم نزد تو خواهند آمد، بدون آنکه از دعوت تو روی‌گردان شوند یا از آن عقب بمانند. و تا مقداد بداند که او همانند آنان در منزلت و دعوت آفریده شده است، و اینکه همان‌گونه که آنان دعوت شدند، او نیز دعوت شده است، و اینکه تو سبب او و زنده‌کننده او هستی.

پس چهار پرنده در این خطاب عبارت بودند از: ابوذر، عبدالله، عثمان و قنبر بن کادان. و باب نخستین کسی بود که آنان را به شناخت آنچه مقداد شناخته بود دعوت کرد؛ پس همان‌گونه که اسم فرمود، پاسخ دادند: ﴿سپس آنها را بخوان، نزد تو به سرعت خواهند آمد﴾ یعنی :بدون هیچ توهم و تأخیری. یعنی :من توفیق‌دهنده آنان برای پاسخ‌گویی هستم و آنان را برای همین پاسخ‌گویی آفریدم. پس آنان در سرعت پاسخ‌گویی در درجه