این صورت که علم و معرفتش را به او بازگرداند و به او گفت: چه مدت درنگ کردی؟ تا جهل او را آشکار سازد. او گفت: یک روز یا بخشی از یک روز درنگ کردم؛ و او از جاهلان بود. در حالی که شایسته بود بگوید: تو بهتر می‌دانی که چه مدت درنگ کردم و غذا و نوشیدنی، همان علم و معرفت است. تغییر نکرده است؛ یعنی هیچ چیزی از آن برای تو تغییر نکرده است. و این علم توست که به تو بازگردانده شده است؛ نشانه‌ای بر قدرت مولای تو، زیرا او علم معرفت خویش را به بندگان شایسته خود عطا می‌کند. و در سخن خداوند متعال: ﴿ بلکه صد سال درنگ کردی ﴾اشاره‌ای پنهان به جایگاه انوار قدسی و دلیلی بر وجود آشکار، در فیض نورانی، در مرکز بلندمرتبه‌ای است که زوال و نابودی به آن نمی‌رسد و با گذشت روزها دگرگون نمی‌شود.

و ارزش عدد ۱۰۰ در ابجد کبیر، ق است. و صفر حذف می‌شود تا به ده تبدیل گردد که دلالت بر حروف نیرومند در آغاز ماه روزه داری دارد، آنگاه که در کمال و تمامیت خویش باشد.

خدای متعال فرمود: ﴿و هنگامی که ابراهیم گفت :پروردگارا، به من نشان بده که چگونه مردگان را زنده می‌کنی. فرمود :آیا ایمان نیاورده‌ای؟ گفت :چرا، ولی برای آنکه دلم آرام گیرد. فرمود :پس چهار پرنده بگیر و آنها را به سوی خود متمایل کن، سپس