خدای متعال فرمود: ﴿در دین هیچ اجباری نیست؛ به‌راستی راه هدایت از گمراهی آشکار شده است. پس هر کس به طاغوت کفر ورزد و به خدا ایمان آورد، بی‌تردید به دستاویزی استوار چنگ زده است که گسستنی برای آن نیست؛ و خداوند شنوا و داناست ﴾

سید ابوعبدالله در کتاب "العقود "گفت: طاغوت، همان ضد ملعون، یعنی دومی است که خدا او را لعنت کرده است؛ و عروه الوثقی، شناخت عین عالی است. پس هر کس به آن چنگ زند، به خدای علی عظیم ایمان آورده است؛ زیرا حق تعالی به بیزاری جستن از اضداد فرمان داده است، همان‌گونه که به ولایت ائمه پاک و مطهر -عَزَّ عَزُّهُمْ- فرمان داده است.

و در رساله "الفرق بین الرسول والمرسل"، در وصیتی که شیعیان آن را روایت کرده‌اند، چنین آمده است:

محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- به مردم فرمود: چرا شما را گروهی می‌بینم که بیشترتان، پس از بیان و کتاب و پس از آنکه آنچه را خداوند بر من نازل کرده است به شما ابلاغ کردم به این دین ایمان نمی‌آورید؟ برخی از منافقان گفتند: ای رسول خدا، ما بیم آن داریم که برای جنگ رویاروی شوی، در حالی که تو مرد جنگ نیستی و ما نیز کسی را نداریم که در هنگام سختی و دشواری به او چنگ بزنیم و به او