نسبت به کرسی آگاهی ندارند، زیرا در آن قرار دارند؛ چراکه او آنها را فراگرفته و حفظ کرده است و آنها در گستره او قرار دارند؛ و او بلندمرتبه و بزرگ است.

سید ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- به محمد بن جندب -عَلَيْهِ السَّلَامُ- و گروهی از حاضران نزد خود فرمود: آیا می‌دانید کرسی چیست، حقیقت و ماهیت آن چیست، و گستره آن نسبت به آسمان‌ها و زمین تا کجاست؟ آنان گفتند :ما چگونه می‌توانیم از این حقیقت آگاه شویم، مگر به لطف و منت تو بر ما؟ زیرا تو معدن علم خدا، خزانه سر او و محل نگهداری اسرار پنهان غیب او هستی. پس به آنان فرمود: کرسی او سید میم است که به سبب ذکر او تعظیم و بزرگداشت شده است. و او همان کسی است که آن را آشکار کرد و با وجود تکوین، که به اراده او پدید آمده بود، به آن مدد رساند؛ پس به واسطه وجود او، موجود شد. و معنای ازلی و قدیم، آن را فراگرفته است؛ زیرا او ازلی ازلی قدیم است. و آن، گستره آسمان‌ها و زمین و هر آن چیزی است که در آنها از هستی تکوین او وجود دارد. هیچ‌یک از آفریده‌ها حقیقت و جایگاه او را نمی‌شناسد، و هیچ‌یک از آنچه او آفریده است، به حقیقت و چگونگی هستی تکوین او احاطه ندارد. هیچ وصف‌کننده‌ای نمی‌تواند ذات او را در مقام وجودش به‌طور کامل وصف کند، مگر ازلی بودن او، یعنی معنا.