در کتاب "الاکوار و الادوار"، روایت ابوعبدالله محمد بصری آمده است: درباره سخن خداوند متعال﴿:کرسی او آسمان‌ها و زمین را فرا گرفته است﴾؛ پس از این، چنین نتیجه گرفته شده است که آسمان‌ها و زمین از جایگاه و چگونگی خود نسبت به کرسی آگاهی ندارند، زیرا هر دو در آن قرار دارند؛ چراکه فراگیری و نگهداری آن دو، در حالی که در گستردگی آن هستند، همان کرسی اوست. کرسی او یعنی اسم او.
و آن، ابدیت اوست که آن را با وجود تکوین آفریده‌شده به اراده او امتداد بخشید پس به سبب وجودش، برای پدیدآورنده خود موجود شد. و غایت، همان گستردگی اوست، زیرا او ازل اوست. و آن، گستردگی آسمان‌ها و زمین و آنچه در آنها و میان آنهاست، از وجود کیان تکوین اوست. هیچ‌یک از آفریده‌ها جایگاه و چگونگی او را نمی‌داند، و هیچ‌یک از موجودات تکوین‌شده نیز به حقیقت کیان تکوین او احاطه ندارد و هیچ‌کس جز ازل او که غایت و معنای اوست به وصف ذات او در وجودش احاطه نمی‌یابد.
محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله "المصریة "گفت :دیلم اورا هو نامیدند و سید سلمان می‌گفت در دعای خود: یا هو یا هو، ای آن‌که هیچ‌کس جز خود او نمی‌داند چیست. و از راه و روش توست که هاءهایی را که در کتاب خداوند متعال وجود دارند و به هاءهای وجود شناخته می‌شوند، بشناسی.