این بدان پند داده میشود که از میان شما به خدا و روز واپسین ایمان دارد. این برای شما پاکیزهتر و پاکتر است، و خدا میداند و شما نمیدانید﴾
شاب ثقه در کتاب "الحاوی "گفت :بر سید واجب است که شاگرد خود را به نیکویی رها کند و در خودداری از رها کردن او، به قصد زیان رساندن به شاگرد سرسختی نکند.
و ابومحمد حسن بن علی بن شعبه حرانی در کتاب "حقایق اسرار الدین "گفت طلاق عبارت است از بیرون آوردن طالب ضعیف و کوتاهیکننده از مرتبه خود به مرتبهای دیگر. زیرا همسر مرد، پدر اوست که علوم را به او القا میکند. پس هنگامی که او را رها کند، او را از خود دور کرده و از علم پسندیده بازداشته است؛ و این هنگامی است که در او گرایش به ضدها را ببیند.
میگویم :هنگامی که میان شاگرد و سید او جدایی واقع شود و شاگرد بخواهد نزد سید خود بازگردد تا او را دوباره بپذیرد، اگر سید به بازگشت شاگردش رضایت داشته باشد، از نظر شرعی مانعی برای آن وجود ندارد. پس در گردهم آمدن دوباره آن دو، یاور آنان باشید؛ زیرا بازگشت به آنچه پیش از این بر آن بودند، نزد خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- پسندیدهتر است برای کسی از شما که مراد خداوند را درباره آفریدگانش میداند.




