خداوند متعال فرمود: ﴿و خدا را در روزهای معینی یاد کنید. پس هر کس در دو روز شتاب کند، گناهی بر او نیست، و هر کس تأخیر کند، گناهی بر او نیست؛ این برای کسی است که تقوا پیشه کند. و از خدا پروا کنید و بدانید که به سوی او محشور خواهید شد﴾

شاب ثقه در کتاب "الحاوي "گفت: یعنی در صورت ضرورت، اگر مومنان از جانب دشمنان در تنگنا باشند، جایز است میقات را تا دو روز و نه بیشتر، پیش از موعد انجام دهند؛ همان‌گونه که تأخیر آن نیز جایز است.

شیخ حسن بن حمزه شیرازی در کتاب "التنبيه "گفت: تقوا از شرایط ایمان و مایه استواری آن است، و مجموعه همه اوصاف کامل و دربرگیرنده مکارم اخلاق به شمار می‌رود. یکی از آنان در شعری گفته است:

به تقوای خدا، هر که رست، نجات یافت و کامیاب شد و به آنچه آرزو داشت رسید. و هر کس از خدا پروا کند، چنان‌که خود فرموده است، برای او راه برون‌رفت قرار می‌دهد، و از جایی که گمان نمی‌برد روزی‌اش می‌بخشد، و اگر کاری بر او تنگ شود، آن را برایش گشایش می‌دهد.

پس هر کس به این اخلاق برخاسته از تقوا آراسته گردد و آن خصلت در وجودش ریشه دواند، آنگاه شایسته رسیدن به مقصود خواهد بود.