کنید، معجزات و قدرت‌ها را برایشان اثبات نمایید و هرگونه صورت و تشبیه را از مولای خود نفی کنید. اگر از آنان نشانه پذیرش دیدید، علم معرفت مولای خود را از ایشان پنهان نکنید؛ مگر از کسی که بر انکار و جحود پافشاری کند و معجزات را سحر بنامد. آنان کسانی‌اند که با ترک ولایت و پیروی از گمراهی، بر خویشتن ستم کرده‌اند.
خداوند متعال فرمود: ﴿ماه حرام در برابر ماه حرام است، و حرمت‌ها را قصاصی است. پس هر کس بر شما تعدی کرد، همانند آنچه بر شما تعدی کرده است، بر او تعدی کنید، و از خدا پروا کنید و بدانید که خدا با پرهیزگاران است﴾
شیخ احمد سلیمان خطیب در رساله "الجلية "گفت :عرب‌ها ماه رجب را بزرگ می‌شمردند و آن را ماه حرام می‌نامیدند. در آن ماه نه صدای برخورد سلاحی شنیده می‌شد و نه شیهه اسب جنگی. هر روز شتران بسیاری قربانی می‌کردند و کشتن را در آن ماه حرام می‌دانستند، حتی اگر قاتل پدر یا فرزندشان بود. سپس پیامبر اکرم چهار ماه حرام را مقرر فرمود و این آیه نازل شد. خداوند جنگ با آنان را در ماه رجب جایز شمرد تا به سبب کردار زشتشان با آنان نبرد شود، و این همان معنای سخن خداوند است: ﴿و حرمت‌ها را قصاصی است﴾. و معنای باطنی این آیه نزد موحدان چنین است :شهر از ریشه شهرت و آشکار شدن است، و حرمت‌ها به معنای عظمت است. اشاره آیه آن است که یکی به وسیله دیگری آشکار می‌شود؛ گاهی معجزه آشکار می‌گردد و گاهی