و مهربان است. و با آنان بجنگید تا فتنه‌ای باقی نماند و دین، از آن خدا گردد. پس اگر دست کشیدند، دیگر هیچ تجاوزی نیست مگر بر ستمکاران ﴾

شاب ثقه در کتاب "المعارف "گفت: آنان برای خشنودی خداوند و وفای به پیمانی که نسبت به برادران خود بر عهده گرفته‌اند، با نفس خویش جهاد می‌کنند. عالمان را با پرسش‌های خود می‌کشند تا از آنان بیاموزند، و کسانی را که از آنان فروترند، با آموزش دادن می‌کشند؛ زیرا باطن کشتن برای مومنان، همان زندگی آنان است.

شیخ علی عباس در کتاب "رياض الأذهان "گفت: فتنه، آشکار ساختن علوم برای کسانی است که شایستگی آن را ندارند. هر کس چنین کند، در دین خود گرفتار فتنه شده و به آنچه سزاوار آن است کیفر خواهد دید. خداوند طالبان را به اندازه استحقاقشان مجازات نمی‌کند، بلکه از آنان در می‌گذرد و ایشان را می‌آمرزد. و به سبب طلب معرفت او، چیزی را که در توانشان نیست بر آنان واجب نمی‌سازد، بلکه آنچه از رنج و تیرگی برخاسته از سرشت بشری بر آنان عارض شده است، از دوششان برمی‌دارد.

می‌گویم :این آیات دلالت دارد که اگر منکران و جاحدان با چیزی از علوم یا زینت‌های ظاهری خود با شما روبه‌رو شدند، سخنانشان را تصدیق نکنید، کردارشان را نیکو مشمارید، به آداب آنان خو نگیرید و ولایت مولای خود را بر آنان عرضه نکنید مگر آنکه خود آن را از شما بخواهند. پس اگر خواستند، به اندازه شایستگی‌شان به آنان عطا