معنای ترک تقیه و افطار آن است که انسان در دوران حکومت مخالفان، حقیقتی را که بر آن است برای فردی که شایسته آن نیست آشکار سازد؛ چنین کسی روزه خود را شکسته و از احرام خویش خارج شده است. وی در کتاب "الحاوي "در تفسیر این سخن خداوند ﴿در شب‌های روزه﴾ گفت: این، دلیلی است بر اینکه اعمال مربوط به وقت روز، در شب جایز نیست و اعمال مربوط به وقت شب نیز در روز جایز نیست.
خداوند متعال فرمود: ﴿اموال یکدیگر را به ناروا در میان خود نخورید و آن‌ها را به حاکمان ندهید تا بخشی از اموال مردم را به گناه بخورید، در حالی که خود می‌دانید﴾.
شیخ علی عباس در کتاب "رياض الأذهان "گفت :مال در باطن، همان علم الهی و سر ربانی است. خوردن آن به باطل، گرفتن آن از راهی غیرمشروع و بدون دلیل معتبر است. پس رسیدن به مقصود باید با پذیرش از سوی سروران و شایستگی طالبان، بر پایه شرایط شناخته‌شده و زمان‌های معین باشد، و خود را با سرپیچی از فرمان عالمان در معرض هلاکت قرار ندهید.
خداوند متعال فرمود: ﴿از تو درباره هلال‌های ماه می‌پرسند بگو: آن‌ها زمان‌هایی برای مردم و برای حج هستند. و نیکی آن نیست که از پشت خانه‌ها وارد شوید، بلکه نیکی از آن کسی است که پرهیزگاری کند. و از درهای خانه‌ها وارد شوید و از خدا پروا کنید باشد که رستگار شوید ﴾