بامداد از رشته سیاه شب برای شما آشکار گردد، سپس روزه را تا شب به پایان برسانید. و در حالی که در مسجدها معتکف هستید با آنان همبستر نشوید. این‌ها حدود الهی است پس به آنها نزدیک نشوید. خداوند این‌گونه آیات خود را برای مردم بیان می‌کند، باشد که پرهیزگار شوند﴾.
شیخ معلا ربیع در رساله "كشف الكنوز "گفت: این، اشاره‌ای به غیبت در روز است؛ زیرا خداوند سبحان فرمان داده است که روز، روزه گرفته شود و شب افطار گردد. در اینجا رازی ژرف نهفته است که در سطرها نوشته نمی‌شود، بلکه از سینه‌ای به سینه دیگر منتقل می‌گردد.
امیر حسن بن مکزون در رساله "تزكية النفس "گفت: این، اشاره و گشایشی در علم توحید برای جوینده علم حق، از راه آمدوشد در موالید است. بدین معنا که خداوند متعال اجازه داده است گوش مومنان با کلمه حق آشنا گردد تا متذکر شوند و پس از دور شدن از حق و فراموش کردن آن، دوباره به سوی حق بازگردند؛ زیرا علم الهی خوراک و نوشیدنی جان‌های پاک است. و درباره علم توحید باطنی، جز در خلوت‌های باطنی خود، سکوت اختیار کنید.
شاب ثقه در کتاب "المعارف "گفت: باطن روزه‌ای که خداوند بدان فرمان داده تقیه و سکوت از آشکار ساختن علم حق است، و این همان بیان مقصود است. بنابراین