همان‌گونه که از سخن رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- استفاده می‌شود، آنجا که به اصحاب خود فرمود: رمضان نه می‌رود، نه می‌آید و نه جایگزینی برای آن وجود دارد؛ بلکه ماه رمضان است که می‌آید و می‌رود و جانشین دارد. نگویید: رمضان رفت، زیرا به خدا سوگند شما نمی‌دانید رمضان چیست؛ بلکه بگویید: ماه رمضان. شما تنها ماه را مشاهده می‌کنید، اما رمضان را توان مشاهده ندارید. آغاز آن، شهادت است؛ میانه‌اش رفعت؛ و پایانش معرفت. پس هر کس این رمز را دریابد، به گنج دست یافته است؛ و هر کس کنار دیوار متوقف شود، مسیر را به کمال نرسانده است.

و شیخ علی حمدان عمران در رساله "نجاح الطالبين "می‌گوید: ماه، همان آشکار شدن وجود به واسطه مدار شهود است. پس هر کس با چشم بصیرت، راز وجود را در ماه، و راز ماه را در وجود مشاهده کند، باید آن را پاس دارد و آن حقیقت را از غیر شایستگان محفوظ بدارد؛ زیرا خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- دوست دارد که به حق شناخته شود و در نهان عبادت گردد.

خداوند متعال می‌فرماید: ﴿و هرگاه بندگانم درباره من از تو بپرسند، پس همانا من نزدیکم؛ دعای دعاکننده را هنگامی که مرا بخواند اجابت می‌کنم. پس باید دعوت مرا بپذیرند و به من ایمان آورند، باشد که راه یابند﴾