است. و سکوت یعنی پنهان داشتن راز و معرفت در دوران غلبه ضد، و فطر ظهور قائمی است که با کشف حقایق، هر امر پنهانی را آشکار می‌سازد. و نیز، ماه در باطن همان ظهور است، و رمضان همان نقطه وهمی، گوهر یگانه است.
سید رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: به ایشان گفته شد :ای رسول خدا، رمضان رفت. فرمود: رمضان نه می‌رود و نه از بین می‌رود. نگویید رمضان، زیرا به خدا سوگند شما نمی‌دانید رمضان چیست؛ بلکه بگویید :ماه رمضان، همان‌گونه که خداوند متعال فرموده است﴿ :ماه رمضان َ﴾ شما تنها ماه را مشاهده می‌کنید، اما رمضان را توان مشاهده ندارید. ماه به رمضان نسبت داده شده است، برای بزرگداشت تکریم و تعظیم او؛ و رمضان در عالی‌ترین مرتبه قرار دارد. این بیان، دلیلی روشن است بر اینکه رمضان همان جوهر یگانه‌ای است که دیدگان توان مشاهده آن را ندارند. و ماه به معنای ظهور و آشکار شدن است، و این دو، در حقیقت یک معنا دارند.
و در رساله "کشف الكنوز "آمده است: در تفسیر سخن خداوند متعال: ﴿پس هرکس بیمار یا در سفر بود، پس تعدادی از روزهای دیگر َ﴾گفته است: این آیه به‌طور قطعی بر وجوب برپاداشتن نماز در وقت‌های مقرر دلالت دارد و جایز نیست نماز پیش یا پس از وقت خود خوانده شود، مگر برای کسی که بیمار یا در سفر باشد.