وصف او سخنی درخور نیست. و سخن خداوند: ﴿همان‌گونه که بر کسانی که پیش از شما بودند نوشته شده بود﴾ اشاره به دوره‌ها و قبه‌های پیشین است؛ زیرا فرمان در اینجا و آنجا یکی است؛ نه در ذات او تغییری راه دارد و نه در کلماتش دگرگونی، هرچند صفات و ظهورها متفاوت و متعدد باشند. و مقصود از: ﴿باشد که پرهیزگار شوید﴾ این است که از کیفر آشکار کردن اسرار الهی بپرهیزید؛ اسراری که خداوند فرمان داده است از مخالفان دعوت او و منکران قدرتش پنهان بماند.

امیر حسن بن مکزون در کتاب "تزکیة النفس "می‌گوید: روزه، نگهداری راز و آشکار نکردن آن برای نااهلان است. البته بیان آن برای جوینده حقیقی دانش و مذاکره با او درباره بخشی از علوم باطنی جایز است. افطار، همان علم الهی است که خوراک و نوشیدنی جان‌های پاک به شمار می‌رود. خداوند ما را فرمان داده است که درباره علم توحید باطنی سکوت کنیم، مگر در خلوت‌های باطنی که پوششی در برابر منکران است.

شیخ حسین احمد در رساله" الوصیة الموسومة بدرة الصفد "می‌گوید: صورت ظاهری روزه، خودداری از خوردن و آشامیدن در روزهای ماه رمضان است؛ اما باطن آن، اشاره به اشخاص نورانی و مراتب بلند دارد. پس هر کس روزه را هم در ظاهر و هم در باطن، مطابق فرمان استوار شریعت به‌جا آورد، دایره‌های کمال برای او کامل