محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله "المصریة "گفته است: شناخت بابی که برای این بیت منصوب شده، واجب است. این همان کسی است که خدای بلندمرتبه و بخشنده او را به خود اختصاص داده و آیاتش را در کتاب استوار خویش بیان کرده است این معرفت، برای ما در بازگشت و سرانجام، ذخیره و توشه‌ای خواهد بود. خداوند با این آیه ما را آگاه ساخته تا به راه درست هدایت شویم، و با رساترین بیان شناختی روشن از مقام ابواب ارائه کرده است؛ زیرا نجات از عذاب، در گرو شناخت آنان است.

ابومحمد حسن بن علی بن شعبه حرانی در کتاب "حقائق أسرار الدین "گفته است: خداوند در موارد بسیاری بر زکات تأکید کرده است. اگر مقصود از زکات تنها همان زکات ظاهری بود که انسان بخشی از مال خود را آن‌گونه که در روایات آمده بپردازد، ناگزیر باید آن را هم به موافق و هم به مخالف می‌داد. اما درباره مخالف، سروران ما از صدقه دادن به او نهی کرده‌اند، تا آنجا که آن را همانند ازدواج حرام با مادر دانسته‌اند. و درباره موافق، خداوند برای او حقی مقرر کرده و حتی نیمی از مال تو را برای او قرار داده است. همچنین سزاوار نیست از هیچ مال یا علمی، کم باشد یا زیاد به تنهایی بهره‌مند شوی، و برای هیچ مؤمنی روا نیست که خود سیر باشد، در حالی که برادر مؤمنش گرسنه است. از این مطالب دانستیم که زکات، باطنی نیز دارد؛ و نیز دانستیم که مالی باطنی وجود دارد که زکات باطنی آن برای گروهی باطنی واجب است و آن، علم توحید