شیخ علی عباس در کتاب "ریاض الأذهان "گفته است: مقصود، کسانی هستند که به معنویت مولایمان امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- و نبوت رسول امین او ایمان آورده‌اند. و هر کس قدرت او را انکار کند و با شریعت‌های پیامبرانش مخالفت ورزد، از دین خارج شده و در شمار ملحدان و منکران معنویت او قرار گرفته است.
و سید ابوعبدالله در کتاب "الفرق بین الرسول والرسل "گفته است: به خدا سوگند، هیچ اختلافی در میان فرقه‌ها و گروه‌ها پدید نیامد، مگر بر سر مولایمان امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- .
سپس خداوند متعال می‌فرماید: ﴿نیکی آن نیست که روی خود را به سوی مشرق یا مغرب بگردانید، بلکه نیکوکار کسی است که به خدا، روز واپسین، فرشتگان، کتاب و پیامبران ایمان آورد، و مال خود را با وجود دوست داشتن آن، به خویشاوندان، یتیمان نیازمندان، در راه‌ماندگان، درخواست‌کنندگان و برای آزاد کردن بندگان ببخشد، و نماز را برپا دارد و زکات را بپردازد، و آنان که هرگاه پیمان بستند، به پیمان خود وفا می‌کنند و در سختی، رنج و هنگام نبرد شکیبایی می‌ورزند. اینان کسانی هستند که راست گفتند و اینان همان پرهیزگاران‌اند ﴾