سپس خداوند متعال می‌فرماید: ﴿ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از نعمت‌های پاکیزه‌ای که به شما روزی داده‌ایم بخورید و خدا را شکر کنید، اگر تنها او را می‌پرستید ﴾

شیخ علی عباس در کتاب "ریاض الأذهان "گفته است: در مکتب ما، خوردن کنایه از علم الهی و راز ربانی است. و روزی، اشاره به روزی حقیقی، معنوی، روحانی و اصیلی دارد که خداوند آن را برای برگزیدگان خود وعده داده و برای خاصان خویش آماده ساخته است؛ روزی‌ای که با تجلی ذات او حاصل می‌شود. آنان از مشاهده و معرفت او لذت می‌برند، و همین معرفت، خوراک و نوشیدنی آنان است؛ چه لذت شیرین و چه نعمتی بلندمرتبه‌ای !فرمان خداوند به خوردن روزی‌های پاک، اشاره به تنزیه پس از اثبات، و رهایی از قید نام‌ها و صفات دارد. ﴿و مقصود از خدا را شکر کنید﴾، در نظر ما، تعلیم و رساندن معرفت الهی به کسی است که شایستگی آن را دارد. و مقصود از ﴿اگر تنها او را می‌پرستید ﴾این است که اگر او را حقیقتا می‌شناسید؛ زیرا عبادت او جز با معرفت صحیح نیست. هر کس خدا را عبادت کند، اما او را نشناسد عبادتش ثوابی نخواهد داشت، و کوتاهی او نیز موجب عقاب نخواهد شد؛ زیرا معبودی که می‌پرستد، در نزد او حقیقتی ندارد.