﴿او فقط شما را به بدی فرمان می‌دهد﴾، این است که شما را به مخالفت با سرور رسول خدا -عَزَّ وَجَلَّ- و آنچه ایشان در چهار بیعت درباره معنویت مولای شما امیرالمؤمنین با صراحت بیان فرموده‌اند، فرا می‌خواند و با آراستن سخنان باطل و فریب‌های خود، شما را به تصدیق آن‌ها ترغیب می‌کند؛ زیرا در این تفسیر، بدی به شخص اول و فحشا به شخص دوم اشاره دارد. و مقصود از این سخن خداوند که فرمود﴿:و این‌که درباره خدا چیزی بگویید که بدان علم ندارید﴾، آن است که درباره خدا همان اعتقادی را پیدا کنید که او داشت؛ مانند این‌که خدا را دارای خوردن و آشامیدن، همسر و فرزند بدانید خداوند از آنچه ستمگران درباره او می‌گویند، بسی برتر و والاتر است.

سپس خداوند متعال می‌فرماید: ﴿و هنگامی که به آنان گفته شود :از آنچه خدا نازل کرده پیروی کنید، می‌گویند :نه، بلکه از آنچه پدران خود را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. آیا اگر پدرانشان چیزی را درک نمی‌کردند و هدایت نیافته بودند، باز هم از آنان پیروی می‌کنند؟ ﴾

شیخ حسین احمد در رساله "تذکرة المریدین "گفته است: ایمانی که آنان آشکار کردند، تنها تقلیدی از پدرانشان بود. آنان هرگز درستی یا نادرستی باور پدران خود را نیازمودند؛ ازاین‌رو، توحید را تنها از روی تلقین بر زبان می‌آورند، نه از روی یقین و شناخت حقیقی.