همه این نشانه‌ها و اشارات، آیاتی برای خردمندان است که بر وجود خدای عزیز و بخشنده دلالت می‌کند.

خداوند متعال فرموده است: ﴿و برخی از مردم، به جای خدا همتایانی برمی‌گزینند و آنان را همانند محبت خدا دوست می‌دارند؛ اما کسانی که ایمان آورده‌اند محبتشان به خدا شدیدتر است. و اگر ستمکاران هنگامی که عذاب را می‌بینند، بدانند که همه قدرت از آن خداست و خدا سخت‌کیفر است خواهند دانست که چه خطایی کرده‌اند. آنگاه که پیشوایان از پیروان خود بیزاری می‌جویند و همگی عذاب را می‌بینند و همه پیوندهای میانشان گسسته می‌شود. و پیروان می‌گویند :کاش بار دیگر به دنیا بازمی‌گشتیم تا همان‌گونه که آنان از ما بیزاری جستند، ما نیز از آنان بیزاری می‌جستیم این‌گونه خدا اعمالشان را به صورت مایه حسرت به آنان نشان می‌دهد، و آنان هرگز از آتش بیرون نخواهند آمد ﴾

شیخ حاتم جدیلی در کتاب "التجرید "گفته است: این آیات درباره کسی است که سرکشی، ستم و طغیان پیشه کرده است. خداوند او را به گروه ابلیس ملحق می‌کند همان کسانی که به رو بر آتش افکنده می‌شوند. خدا آنان و پیروان و یارانشان را همگی لعنت کرده و آنان را از جاودانگان در دوزخ قرار داده است؛ زیرا در این سخن الهی