را نمونه روز گردانید. بنابراین روشن شد که روز، نشانه ظهور، و شب، نشانه غیبت است.

و محمد بن محمد بن حسن بغدادی در رساله" المصریة "گفته است: مراد از آب علمی است که از باب به سوی یتیمان که همان زمین‌اند جاری می‌شود.

می‌گویم: مراد از کشتی‌ها، عالمان و سالکانی هستند که در این آسمان، که همان دریای حقیقت است، در حرکت‌اند. مقصود از مردم، مومنانی هستند که به معرفت مولای خود هدایت یافته‌اند. و آب، همان علوم الهی و اسرار ربانی است که از آسمان یعنی باب کریم بر زمین، یعنی دل‌های مومنانی که تشنه معرفت خدای متعال‌اند، فرود می‌آید. هنگامی که این علوم لدنی به دل‌های آنان برسد، به واسطه آن به حیات جاودان زنده می‌شوند؛ زیرا زندگی به علم است و مرگ به جهل. و مقصود از این سخن خداوند که فرمود :و در آن از هر جنبنده‌ای پراکند، مومنان ضعیف و جویندگان شایسته‌ای هستند که مشتاق فراگیری معرفت مولای بزرگ خود از دانشمندان عارف‌اند. و مراد از بادها و ابرها، مرتبه پنجم و ششم از درجات نجبا است که حامل این علوم و معارف‌اند آنان این دانش‌ها را به سوی صاحبان گوش‌های شنوا و دل‌های تشنه می‌وزانند و می‌بخشند؛ دل‌هایی که آن‌ها را دریافت می‌کنند، می‌آموزند و به آن‌ها شکوفا می‌شوند