و سید ابوعبدالله -نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ- در کتاب العقود می‌گوید: آنان آخرت را انکار کردند، به آیات الهی ایمان نیاوردند و ظهورات او را تکذیب نمودند؛ ازاین‌رو به سبب سرکشی و انکارشان، سزاوار عذابی دردناک شدند. این عذاب، گرفتار شدن پی‌درپی در انواع مسخ است؛ بار پس از بار، و برای همیشه در عذاب باقی خواهند ماند؛ تا ابدالآباد و روزگاران بی‌پایان.

و خداوند متعال فرمود: ﴿و معبود شما معبودی یگانه است؛ هیچ معبودی جز او نیست؛ او بخشنده و مهربان است ﴾

شیخ حسین احمد در رساله "تذکرة المریدین "می‌گوید:

از مولایمان امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: جایگاه امام در زمین، همانند جایگاه پروردگار متعال در آسمان است. و شایسته نیست که ملک را بیش از یک فرمانروا اداره کند؛ زیرا خداوند متعال فرموده است﴿ :اگر در آسمان و زمین جز خدا معبودانی وجود داشت، هر دو تباه می‌شدند﴾

و شاب ثقه در کتاب "المرشدة "گفته است: اشاره واژه تأله به ذات الهی است و الوهیت را از اسم نفی کرده است.