شاب ثقه در کتاب "الحاوی "می‌گوید :اصل بر این است که همنشینی با اهل پیشه‌ها و کارهای نکوهیده جایز نیست و در این زمینه هیچ مجالی وجود ندارد. اما اگر برخی از آنان از کردار خود توبه کنند، در مورد ایشان گشایشی هست. با این حال، کلمه توحید به آنان تعلیم داده نمی‌شود و از علم باطن نیز با آنان سخن گفته نمی‌شود؛ بلکه به آموزش ولایت و برائت برای آنان بسنده می‌شود.

و خداوند متعال فرمود﴿:بی‌گمان کسانی که کافر شدند و در حال کفر از دنیا رفتند، لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنان است. آنان جاودانه در آن خواهند ماند نه عذابشان سبک می‌شود و نه به آنان مهلت داده خواهد شد﴾.

شیخ محمود صالح زلو در رساله "سبیل الهدایة "می‌گوید :آنان هیچ عذر و بهانه‌ای نخواهند داشت؛ زیرا خداوند حق، با نشان دادن صورت اعمالشان در مراحل مختلف عمر و آنچه در دوره‌های پی‌درپی زندگی خویش مرتکب شده‌اند، حجت را بر آنان تمام کرده است؛ بارها و بارها، و در صورت‌های گوناگون، تا آنجا که سرانجام کارشان به آتش جهنم انجامیده است؛ آتشی که در آن نه مرگشان فرا می‌رسد تا آسوده شوند و نه عذابشان کاسته می‌شود؛ زیرا فرصت دفاع از خود به آنان داده شده بود چنان‌که خداوند فرموده است﴿ :روزی که هر کسی می‌آید و از خود دفاع می‌کند﴾.