صفا، مکانی است که به کوه ابوقبیس متصل می‌شود و مروه، کوهی در مکه است و این دو به یکدیگر نزدیک‌اند. مقصود در اینجا، نزدیکی دینی است؛ یعنی تفضل، نعمت‌بخشی، خیر و احسان نسبت به اهل ایمان.
و شیخ محمد حسین بمسقس در رساله "القمریة "می‌گوید: طواف میان صفا و مروه همان عملی است که خداوند در مناسک حج به آن فرمان داده است. و حقیقت آن این است که بدانی صفا، شخص مقداد، و مروه، ابوذر جندب غفاری است. و شعائر همان دوازده نقیب هستند.
و خداوند متعال فرمود﴿:بی‌گمان کسانی که آنچه را از دلایل روشن و هدایت نازل کرده‌ایم، پس از آنکه آن را در کتاب برای مردم آشکار ساختیم، پنهان می‌کنند، خدا آنان را لعنت می‌کند و همه لعنت‌کنندگان نیز آنان را لعنت می‌کنند﴾.
شاب ثقه در کتاب "الحاوی "می‌گوید: برای عالم جایز نیست دانشی را که در اختیار دارد از کسی که آن را نمی‌داند پنهان کند، بلکه باید به هر کس، متناسب با شایستگی و استحقاقش، از آن دانش عطا کند.