اصبغ بن نباته روایت می‌کند :از ابو‌هیثم، مالک بن تیهان، درباره معنای این آیه پرسیدم. او گفت:مقصود از شعائر، سلسل است و الله، همان اسم میم است. و مقصود از هر کس حج خانه را به‌جا آورد این است که اصل معنا را بشناسد. و مقصود از یا عمره به‌جا آورد این است که به معرفت توحید دست یابد. و مقصود از پس گناهی بر او نیست که میان آن دو طواف کند این است که آری، او به سوی جانب راست طواف می‌کند.

گفتم: سرورم، مناسک را برایم بیان کنید. فرمود:مناسک، شاخه‌ها و فروع حج هستند هر کس حج به‌جا آورد، اما مناسک آن را نشناسد، حج او پذیرفته نیست؛ زیرا مناسک از فرمان‌های خداوند است. و هر کس به خدا ایمان آورده باشد، بر او لازم است که حق احکام و شاخه‌های آن را بشناسد.

شیخ ابراهیم عبداللطیف در "شرح دیوان شیخ" می‌گوید: مقصود از بیت در باطن، سید محمد است. باب، سید سلمان است. رکن، سید مقداد است. و چهار رکن فاء و حاءها هستند. پس هر کس بیت را بشناسد، حج او پذیرفته و مقبول، و سعی او ستوده و مورد سپاس خواهد بود.