قدرت مطلق برای معنا به ذات خود، و برای اسم به واسطه معنا ثابت می‌شود این نماز معرفت جدایی در عین پیوستگی است و کمال شناخت آن، کمال همه معارف بلکه برترین و کامل‌ترین آنهاست؛ زیرا در آن، شناخت خدای حقیقی، اثبات یگانگی او و نفی هرگونه شریک برای او نهفته است. خداوند از آنچه برای او شریک قرار می‌دهند برتر و منزه است. و خداوند متعال فرمود﴿ :بی‌تردید خداوند با شکیبایان است﴾ یعنی خداوند با کسانی است که بر معرفت او ثابت‌قدم‌اند و ذات او را از هر آنچه شایسته قدرت او نیست، منزه می‌شمارند. خداوند ما را از کسانی قرار دهد که نماز را با همه اوقات آن به‌طور کامل برپا می‌دارند.
و خداوند متعال فرمود﴿ :و به کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند مرده نگویید بلکه آنان زنده‌اند، ولی شما درک نمی‌کنید﴾
سید ابوعبدالله در کتاب "العقود "فرمود: مقصود این است که مردم عالمان را با پرسش‌های خود می‌کشند تا از آنان دانش بیاموزند، و آنان نیز کسانی را که از ایشان پایین‌ترند با تعلیم دادن می‌کشند؛ زیرا در باطن، کشته شدن مومنان همان زندگی آنان است.
و ابومحمد حسن بن علی بن شعبه حرانی در کتاب "حقائق أسرار الدین "می‌گوید کسانی که در راه خدا و برای گسترش معرفت او کشته می‌شوند، نزد پروردگار خود زنده‌اند.