مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: صبر دو گونه است :صبر بر آنچه ناخوش می‌داری و صبر بر آنچه دوست می‌داری.

و روشن‌تر از آنچه گذشت، مقصود از صبر آن است که انسان با وجود همه آزارها، بر اعتقاد به حقیقت معنوی مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- استوار بماند؛ با آنکه آن حضرت خوردن، آشامیدن، غیبت، کشته شدن و دیگر اموری را که حقیقت را بر دیدگان مردم مشتبه می‌ساخت، آشکار نمود. خداوند از آنچه درباره او می‌گویند، بسی برتر و والاتر است. و مقصود از ﴿نماز﴾ ، معرفت سید میم است که یاد او مایه تعظیم است. پنج وقت نماز، تعداد رکعت‌ها و واجبات آن، به تعداد اسم‌هایی است که به آن اوقات نسبت داده شده است؛ مگر اسم پنجم که به سبب آشکار بودن نام او و پنهان بودن شخص او دو حرف میانی آن را حذف کرده و تنها ابتدا و انتهای آن را باقی گذاشته‌اند؛ رمزی بر این حقیقت که صاحب پایان، همان آشکارکننده آغاز است.

در نماز نیز اشاره‌ای لطیف و بیانی دقیق نهفته است که از تجلی ذات در صورت‌هایی سخن می‌گوید که همانند اشخاصی است که در زمان‌های گوناگون از پدران و مادران ظاهر شده‌اند. و برای روشن‌تر شدن این معنا، امیر حسن بن مکزون در رساله "تزکیة النفس "می‌فرماید: نماز، معرفت پیوند حجاب با اوست؛ زیرا این همان نماز حقیقی است، بدون آنکه آمیختگی یا برابری میان اسم و معنای آن اثبات شود؛ بلکه در آن