خدای متعال فرمود﴿ :حق از جانب پروردگار توست؛ پس هرگز از تردیدکنندگان مباش﴾.
سید ابوعبدالله -عَزَّ عَزُّهُ- در کتاب "الأنوار والحجب "فرموده است: همانا خداوند متعال عادل است و ستم نمی‌کند، کریم است و بخل نمی‌ورزد، بردبار است و شتاب نمی‌کند. اعمال بد و هلاکت‌آفرین را به عنصر و منشأ خود ملحق می‌سازد، و اعمال نیک را به گوهرهای شایسته خود بازمی‌گرداند. پس هرگز در عدالت او که منزه است از تردیدکنندگان مباش.
خدای متعال فرمود﴿ :و برای هر گروهی قبله و جهتی است که بدان روی می‌آورد؛ پس در نیکی‌ها بر یکدیگر سبقت گیرید. هر کجا باشید، خداوند همه شما را گرد خواهد آورد؛ همانا خدا بر هر چیزی تواناست﴾.
شیخ ثقه در کتاب "باطن الصلاة "گفته است: یعنی قبله‌ای باطنی و اشخاصی که در هر زمان باید به سوی آنان توجه شود، و قبله حق و شخصی که اطاعتش واجب است. محمد -عَزَّ عَزُّهُ- همان قبله است و باید در ظاهر و باطن به سوی او توجه کرد. و درباره فرمایش خداوند﴿ :پس در نیکی‌ها بر یکدیگر سبقت گیرید﴾، حرف سین در آغاز واژه ﴿سبقت گیرید﴾ آمده است، زیرا دلالت بر میم دارد و ما را به عین راهنمایی می‌کند. و مقصود از سبقت گرفتن، شتافتن به سوی علم و معرفت است.